رایگان

تعاون و ديگرياري در سيره اجتماعي ائمّه اطهار(ع)

مقدمه:
يكي از مشكلاتي كه جوامع بشري همواره دچار آن بوده و از آن رنج برده فاصله طبقاتي حاكم در ميان اعضاي جامعه است، به گونه اي كه اعضاي جامعه را به دو دسته تقسيم نموده، عده اي محروم و تهي دست ضروري ترين لوازم زندگي شان از قبيل غذا، مسكن و لباس را نمي توانند تهيه كنند، و عده اي آن قدر مال و ثروت دارند و غرق در ناز و نعمت كه حساب مال و ثروت خود را ندارند.
جامعه صالح و مبتني بر ارزش هاي والاي انساني جامعه اي است كه همه افراد در آن از مزاياي نعمت هاي الهي، كه براي بشر آفريده شده، برخوردار باشند و ترحّم و تعاون در بين آنان حاكم باشد; زيرا هدف از زندگي اجتماعي، كمك افراد به همديگر براي آسان تر شدن راه نيل به كمال است.
اسلام به عنوان يك آيين جامع، كه تمام نيازمندي هاي مادي و معنوي بشر در آن پيش بيني شده، توجه خاصي نسبت به فقرا و محرومان جامعه مبذول داشته است. از اين رو، در آيات و روايات، بر تعاون و ديگرياري و تأمين نيازمندي هاي نيازمندان جامعه سفارش شده است. گذشته از اين، در سيره عملي پيامبر و ائمّه اطهار(عليهم السلام)، شواهد فراواني در اقدام به دستگيري از فقرا و محرومان جامعه مي يابيم.
در نوشتار حاضر، پس از تبيين مفهوم «تعاون» و ضرورت آن، به مباني نظري تعاون و ديگرياري در قرآن و احاديث پرداخته شده است. سپس به اقدامات معصومان(عليهم السلام) در جهت تأمين نيازمندي ها و گره گشايي از مشكلات آحاد جامعه به طور عموم، آن گاه به سيره عملي پيشوايان دين(عليهم السلام) در دستگيري از فقرا و محرومان جامعه پرداخته شده و در نهايت، اقدامات عملي ائمّه هدي(عليهم السلام) در جهت تأمين نيازمندي هاي خواص مورد بحث قرار گرفته است.

نظرات

جهت ثبت نظر می بایست عضو سایت باشید.

هنوز نظری برای این محصول وجود ندارد.

تعداد صفحات
23
صفحه
فرمت فایل
فایل word
فایل مقاله
رشته مرتبط
مدیریت دولتی
سوالی دارید؟